SCHEEPSBLOG

Delivery naar Delfzijl

140915
15 september tot 18 september 2014
Rotterdam
Delfzijl

Willem Korbijn

Nautisch jargon

14 September 2014
Willem Korbijn
Omvaren met bemanning, altijd gezellig!

Themareis “nautisch jargon”

Zondagavond 14 september 2014 is het zover. Vol verwachting stappen wij ’s-avonds aan boord van de Eendracht voor een vierdaagse zeiltocht naar Delfzijl. De Eendracht ligt over stuurboord (de rechterkant van het schip als je van achteren naar voren kijkt) afgemeerd in Rotterdam tegenover Hotel New York, een prachtige lokatie met uitzicht op o.a. de Erasmusbrug. Al snel maken we in het knusse dagverblijf van de Eendracht kennis met onze medereisgenoten. Sommigen kennen elkaar al van eerdere reizen. Er wordt druk gespeculeerd over het verloop van de reis. Ons is een een kooi in een hut toegewezen. Dat klinkt alarmerend maar het blijkt gewoon een bed in een kamer te zijn. We kruipen vroeg onder de wol. ’s-Nachts is het toch wel even wennen aan al die vreemde geluiden om ons heen.

De volgende ochtend maandag 15 september worden we gewekt met de kreet, “half acht, overal! Dit laatste woord blijkt nautisch jargon te zijn voor “goede morgen schatten, het is tijd om op te staan, het ontbijt staat klaar” en het heeft niets te maken met een ketelpak. Na een heerlijk ontbijt dat geserveerd wordt door onze Kaap Verdische kok Rolando houdt de schipper “Palaver”. Weer zo’n nautische jargon. Het blijkt een bijeenkomst te zijn waarbij de kapitein uitlegt wat de plannen en de mogelijkheden en onmogelijkheden voor de komende reis zijn. Een ieder wordt uitgelegd, wie welke wacht loopt en wie wat doet bij normale en minder normale omstandigheden. Wachtlopen houdt in dat je bij toerbeurt het schip stuurt, goed uitkijkt of we negens tegenaan varen en desgevraagd aan een van de vele touwen moet trekken. Ondanks dat we maar met 13 opvarenden zijn is het plan toch om naar Delfzijl te zeilen. Het is een prachtige zonnige dag maar helaas met zeer weinig wind. Nadat een slobberbootje alle viezigheid uit de machinekamer heeft weggezogen, verbreken we de stootgarens en vertrekken we naar zee. Tijdens de tocht naar Hoek van Holland maakt de bedrijvigheid in en rond de havens veel indruk op ons. Als we even voor vier uur de Paddestoel (nautisch jargon voor havenlicht) bij Hoek van Holland ronden blijkt er geen wind te zijn en laten wij de vallen, neerhalers, smeerepen, kraanlijnen, gaffeltopzeilschoten, lazyjacks en zeilbandjes (diverse soorten touwtjes) onaangeroerd. Op de motor vervolgen we de reis richting Delfzijl. Anderhalf uur later vindt de schipper het mooi geweest en gaat de spijker er in (we gaan ten anker) even ten zuidwesten van Scheveningen en is het tijd voor het avondprogramma. De dag wordt geëvalueerd en er wordt door enkelen van ons wat gevist tot de kok pling plonkt (een akoestisch signaal dat aangeeft dat het avondeten gereed staat). Het smaakt prima, Hollandse kost met een Kaap Verdisch sausje. Na het eten helpen we de kok in de kombuis (keuken) met de afwas. Nadat het schone kommaliewand (messen, vorken, borden, kopjes, potten en pannen) is opgeborgen maken we het gezellig in het dagverblijf met wat sterke zeemans verhalen en het zingen van zeemansliedjes tot het weer tijd is om “in te leggen” (naar de hut gaan en in je kooi kruipen).

De volgende ochtend dinsdag 16 september ontbijten we eerst en daarna gaat de spijker er uit. Aangezien er weer geen wind is, vervolgen we op het oliezeil (op de motor) langs de Nederlandse kust naar het noordoosten. Het zonnetje brandt lekker en de zonnebrandolie vloeit rijkelijk. Het is een mooi gezicht die vlakke Nederlandse kust langs te zien schuiven. Net panorama Mesdag maar dan echt. Scheveningen, IJmuiden en diverse andere “dorpen aan zee” schuiven voorbij.

De genen die niet op wacht staan verrichten allerlei onderhoudsklusjes en het schip gaat er gedurende de dag steeds mooier uitzien. Inmiddels hangt er op het publikatiebord een scooplijst. Dat is een intekenlijst waarop je twee namen en een lokatie kunt invullen. Het is vergelijkbaar (maar niet identiek) met het buddysysteem dat bij de marine in gebruik is. Het idee daar achter is dat bij calamiteiten zoals brand of man over boord een ieder zijn buddy opzoekt op de afgesproken plaats. Zo wordt snel duidelijk wie er eventueel vermist wordt.

Aan het einde van de middag komt Den Helder in zicht. We zien de splinternieuwe Shabab Oman voorbij varen. Dit driemast vierkant getuigde zeilschip, (een iets grotere en verbeterde versie van de Clipper Stad Amsterdam) is op proefvaart en is bestemd voor de Marine van Oman. Blijkbaar weten ze in Oman dat de olie binnenkort op is, vandaar dat de Marine daar weer overstapt op zeilschepen.

Even voor vijven gaat de spijker er weer in. Het lijkt wel een kantoorbaan dat varen! We liggen naast de Zuider Haaks, een zandbank voor de kust van Den Helder en Texel. Formeel is deze zandbank een eilandje omdat het met hoog water gedeeltelijk boven water blijft. Al jaren zijn Texel en Den Helder in strijd gewikkeld over bij wie het eilandje hoort. Vandaag staat er geen Helderse of Texelse vlag op het eiland en het blijft rustig. Het avondprogramma is vergelijkbaar met gisteren. Het feit dat er veel vissersschepen nabij ons aan het vissen zijn is voor onze hengelaars veelbelovend, echter alle vis wordt voor onze neus weggekaapt en wij vangen niets. Gelukkig heeft de kok nog voldoende in de diepvries liggen.

Woensdag 17 september vervolgen we na het ontbijt onze reis. Er is nu wel een beetje wind maar helaas alleen maar tegenwind. We vervolgen de reis op het oliezeil waarmee je heel scherp aan de wind kan varen en het is door 1 persoon te bedienen. Het traditionele woensdagse eitje bij het ontbijt gaat onze neus voorbij omdat niemand weet wat een ei in het Portugees is, maar met de lunch is deze kleine tekortkoming alweer ruim gecorrigeerd. Terwijl de Waddeneilanden (ezelsbruggetje: TVTAS) aan de horizon langzaam voorbijglijden worden door de genen die niet op wacht staan weer allerlei onderhoudsklusjes verricht. Inmiddels worden er door de verschillende wachten in groepjes allerlei liedjes en sketsjes gecomponeerd voor tijdens het traditionele Captainsdinner. Dat belooft wat. Omdat we echter door wat, niet nader te noemen, kleine tegenslagen pas in het holst van de nacht ten anker komen nabij Borkum, besluiten we v.w.b het Captainsdinner de “kip / konijn” procedure toe te passen. Dit staat voor “lees voor kip konijn”; we doen het anders dan oorspronkelijk de bedoeling was. Met andere woorden, het Captainsdinner gaat niet door en we kunnen onze blauwe blazers en stropdassen weer opbergen.

Na een rustige nacht is het dan weer donderdag 18 september, de laatste dag van deze reis. Aangezien, ten gevolge van de stand van de zon en de maan het water van de riviier de Eems richting zee stroomt (eb stroom) besluit de schipper om pas na de lunch, als de stroom gekeerd is (vloed stroom), verder te varen naar Delfzijl. De rest van de dag zijn we druk bezig met het inpakken van onze tassen en het schoonmaken van het schip. Geheel volgens planning meert de schipper om 16.00u (vier uur ’s-middags, zomertijd) de Eendracht af te Delfzijl. De reis zit er op. We wisselen e-mailadressen uit en beloven elkaar onze foto’s van deze reis toe te sturen. Dan is het tijd om afscheid te nemen en gaat een ieder met weemoed zijns weegs.

Willem K van de Platvoet/dagwacht
Dit blogbericht delen
Eendracht - Postbus 51290 - 3007 GG Rotterdam - Tel.: 010 - 290 50 00 - info@eendracht.nl - Website: Bitfactory
EN | NL